Είμαι μικρός και μαθαίνω τον κόσμο

Thursday, January 18, 2007

Ηλίθια interviews

Τις προάλλες είχα βγει για μπυροποσία μετά φαγητού με έναν φίλο. Στην παρέα, χωρίς να το γνωρίζω, ήταν κι ένας άλλος φίλος του. Επιχειρηματίας στο τιμόνι μεγάλου μαγαζιού. Αναπόφευκτα η κουβέντα κάποια στιγμή πέρασε στα εταιρικά. Και δυστυχώς κόλλησε εκεί.

Το πρόβλημα του τρίτου της παρέας ήταν πως δεν βρίσκει αξιόλογους ανθρώπους να προσλάβει. Θέλει λέει άτομα με entrepreneur λογική δηλαδή σε απλά ελληνικά ανθρώπους με επιχειρηματικό δαιμόνιο. Επειδή έχω πάψει εδώ και χρόνια να δουλεύω σε εταιρίες βαριέμαι τις συζητήσεις που αφορούν τη λεγόμενη εταιρική κουλτούρα. Κι ως συνήθως για να σκεφτείς out of the box πρέπει να είσαι out of the box.

Με τα πολλά κάποια στιγμή καταλήξαμε να συμπλέουμε και οι τρεις στις απόψεις. Και κάπου εκεί μου την έπεσε. Θα σε ενδιέφερε να έρθεις να δουλέψεις για μένα μου λέει; Όχι του είπα. Με ρώτησε το γιατί. Του εξήγησα. Δεν μπορώ να λειτουργήσω σε εταιρικά πλαίσια, έχω ξεμάθει. Αν έρθω να δουλέψω στην εταιρία σου θα υποφέρουμε και οι δύο. Εξωτερικός συνεργάτης πολύ ευχαρίστως. Όχι μου λέει, εσωτερικά σε θέλω. Βρε καλέ μου, βρε χρυσέ μου, οι μπύρες έφευγαν τα μπέρμπον έρχονταν, τελικά μου πήρε μια υπόσχεση πως θα πέρναγα από το μαγαζί για μια συζήτηση.

Και πήγα. Η συζήτηση τελικά ήταν συνέντευξη. Και δυστυχώς δεν είχα ψυχολογία συνέντευξης. Ένας εγώ, τρεις αυτοί. Ένας άντρας και δύο γυναίκες. Ο φίλος του φίλου μου άφαντος. Μόνο η μία γυναίκα μου είπε τη δουλειά κάνει κι αυτή ήταν ψυχολόγος ειδικευμένη σε συνεντεύξεις. Ξενέρωσα. Τους το είπα. Δεν τους άρεσε που τους το είπα. Υποθέτω πως μου είπε πως είναι ψυχολόγος για να με ψαρώσει. Αλλά πως μπορείς να ψαρώσεις έναν άνθρωπο που δεν ψάχνει για δουλειά; Μάλλον το να δουλεύεις σε εταιρίες προϋποθέτει να μην καταλαβαίνεις τα αυτονόητα.

Φρόντισα από την πρώτη στιγμή να τους πω πως ο λόγος που πήγα εκεί είναι για να κάνω κουβέντα με το αφεντικό τους κι όχι για να περάσω συνέντευξη για δουλειά. Υπέθετα πως είχε γίνει κάποια παρεξήγηση την οποία ήλπιζα πως θα έλυνα με αυτή την επισήμανση. Τρίχες. Δεν συγκινήθηκαν καθόλου δείγμα εξωφρενικής βλακείας για τα δικά μου δεδομένα. Υποθέτω πως στο δικό τους κεφάλι τα είπα αυτά για να τους εντυπωσιάσω. Στο δικό μου κεφάλι πάλι τα είπα γιατί έτσι ήταν. Δε βαριέσαι λέω.

Το πρώτο πράγμα που αντιλήφτηκα είναι πως οι συνεντεύξεις έχουν αλλάξει ΠΟΛΥ από την τελευταία φορά που πέρασα συνέντευξη για δουλειά. Βέβαια το μαγαζί όπως είπα ήταν μεγάλο. Αλλά κι έτσι μου έκανε εντύπωση. Το 70% των ερωτήσεων δεν είχαν καμία σχέση με στενά εταιρικά καθήκοντα. Ορισμένες ερωτήσεις ήταν αγενείς, όπως αν έχω σχέση και τι άποψη έχω για τα ναρκωτικά. Κάποιες άλλες ερωτήσεις ήταν καθαρά ψυχολογικού χαρακτήρα. Έχεις μια πολύ σημαντική παρουσίαση από την οποία εξαρτάται το μέλλον της επιχείρησης και την ίδια στιγμή η μητέρα σου μπαίνει εκτάκτως στο νοσοκομείο. Τι θα έκανες; Ήθελα να ’ξερα πόσοι μαλάκες απαντούν πως δεν θα πήγαιναν στο νοσοκομείο.

Τη συγκεκριμένη ερώτηση την έκαναν πριν χρόνια στη σχολή ικάρων. Τώρα βέβαια από πού κι ως που στις επιχειρήσεις θεωρούν πως το να πιλοτάρεις ένα F16 είναι το ίδιο κρίσιμο με το να φτιάχνεις εταιρικές παρουσιάσεις θα σας γελάσω. Αφήστε δε που το μέλλον καμίας επιχείρησης δεν κρέμεται από μια παρουσίαση, αυτά είναι ανούσια διλλήματα για να καλλιεργείται αυτό το έκτρωμα που ονομάζεται εταιρική κουλτούρα.

Και κάποιες άλλες ερωτήσεις ήταν εντελώς ανήθικες. Θα έκανες ερωτική σχέση με στέλεχος αντίπαλης εταιρίας για να ωφελήσεις τη δική σου; Αναρωτιέμαι ποια θεωρείται λογική απάντηση σε ένα τέτοιο ερώτημα. Σκέφτηκα να τους πω καμιά χοντράδα για να καταλάβουν πως ρωτάνε μαλακίες αλλά μετά θα έπρεπε να τους εξηγώ και γιατί ρωτάνε μαλακίες οπότε άσε καλύτερα. Δεν απάντησα, σε αυτήν ακριβώς την ερώτηση διέκοψα τη συνέντευξη και σηκώθηκα κι έφυγα.

Η δεύτερη γυναίκα της ομήγυρης μίλησε ελάχιστα σε όλη τη διάρκεια της συνέντευξης. Ήταν όμως εκπληκτικά όμορφη. Με κοίταζε κατευθείαν στα μάτια. Αν ήμασταν σε μπαρ θα ήμουν σίγουρος πως μου την έπεφτε. Εκεί όμως ήμουν σίγουρος πως δεν μου την έπεφτε. Υποψιάζομαι πως ο μόνος λόγος που ήταν παρούσα ήταν ακριβώς λόγω ομορφιάς μάλλον για να αποδιοργανώνουν τους άντρες συνεντευξιαζόμενους. Αναρωτήθηκα αν έχουν καβάτζα κάνα δίμετρο Άδωνη για τις γυναίκες συνεντευξιαζόμενες.

Αν πέρναγα εξετάσεις για να γίνω πράκτορας του FBI θα μου φαινόταν φυσιολογικό να με ρωτάνε τέτοια πράγματα. Στα πλαίσια όμως μιας εταιρίας μου φάνηκε αλλοπρόσαλλο. Σκέφτηκα πόσες κουταμάρες θα ρωτάνε τα παιδιά που πάνε για πρώτη εργασία. Αν συνυπολογίσουμε την ανεργία και το γεγονός πως όλοι οι πρωτοαπασχολούμενοι είναι ψαρωμένοι συμπεραίνω πως η διαδικασία της συνέντευξης για πολλούς ανθρώπους πρέπει να είναι σκέτη φρίκη. Και μετά σκέφτηκα αυτό που έλεγε ο τύπος όταν τα πίναμε πως δεν βρίσκει μάγκες να δουλέψουν γι αυτόν. Τελικά κατάλαβα πως οι συνεντεύξεις στις μέρες μας έχουν αναχθεί σε έναν αγώνα εντυπωσιασμού για το ποιος θα πει την καλύτερη εξυπνάδα. Ε, ρε καημένε, πώς να βρεις σωστούς ανθρώπους όταν οι δικοί σου ρωτάνε τέτοιες μαλακίες.

Έχουμε γίνει ζούγκλα μου φαίνεται. Δεν είναι να απορείς που για πολύ λιγότερα λεφτά πολλοί προτιμάνε το Δημόσιο.

14 Comments:

  • Εντυπωσιακό!! Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν έχω πάει ποτέ σε συνέντευξη για δουλεία... Δεν ξέρω πως θα μου φαινότανε...

    By Blogger Klearchos, at 12:16 PM  

  • μωρέ μπας και βλέπουν πολλές ταινίες τελικά?

    ερώτηση ξανθιάς : να υποθέσω ότι την δουλειά δεν την πήρες τελικά?
    έλα πλααααάκα κάνω...

    By Blogger vatraxokoritso, at 2:43 PM  

  • Υποθέτω στην ερώτηση για το νοσοκομείο θα περίμεναν κάτι του στυλ "θα ενημέρωνα τον προϊστάμενο μου για την κατάσταση, θα ρωτούσα αν μπορεί να με καλύψει κάποιος συνάδελφος με την παρουσιάση και αν αυτό δεν ήταν εφικτό, θα αναζητούσα μήπως κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας μπορούσε να πάει στο νοσοκομείο την ώρα της παρουσίασης" ή καμιά παρόμοια "διπλωματική" απάντηση του κώλου. Όσο για τη δεύτερη γκόμενα, "παντού υπάρχει μία γλάστρα" που λέει κι ο ποιητής.

    By Blogger Dust in the wind, at 5:37 PM  

  • Εγώ μια φορά είχα πάει προ 8μήνου (Interamerican) και η συνέντευξη κατέληξε να γίνει 2ωρη συζήτηση επί παντός επι στητού. Από καθαρά οικονομικά θέματα η συζήτηση κατέληξε στη πολιτική και στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδος.

    Όσο για το F-16 και τις εταιρικές παρουσιάσεις, θα δώσω μια απάντηση έτσι όπως το καταλαβαίνω:

    Στη διάρκεια μιας αερομαχίας (dogfight) με μετάκαυση και 11g πίεση στο σώμα θα πρέπει να καταρρίψεις τον εχθρό (kill the bandit).

    Στις εταιρικές παρουσιάσεις αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να σκοτώσεις τους σκεπτικισμούς των άλλων (kill the bandit), έχοντας ταυτόχρονα τη πίεση του χρόνου και του άγχους (11g). Η μετάκαυση σου θα είναι η ικανότητα σου να ξεφύγεις από σκληρές ερωτήσεις.

    By Blogger Nassos, at 7:58 PM  

  • This comment has been removed by a blog administrator.

    By Blogger Nassos, at 7:58 PM  

  • Τα αμερικάνικα πρότυπα μεταφέρονται και σε μας. Αλλά δεν ξέρουν πως δεν μασάμε εύκολα. Οι αμερικάνοι εργαζόμενοι το θεωρούν φυσικό να δώσουν μιά τέτοιου είδους συνέντευξη και να τους ρωτήσουν και σε πόσα λεπτά χύνουν, ή αν γλύφουν μουνί! Το κακό είναι ότι κάποιοι επιχειρηματίες μπαίνουν σ' αυτό το τριπ, ξεγελασμένοι από την αμερικάνικη φιλολογία (αλλά και τους πρόσφτα σπουδαγμένους σε Business administration, marketing, κ.α. παπαρολογίες) και τελικά καταλήγουν στο να μην μπορούν να βρουν προσωπικό ή να βρίσκουν κάποιους μαλάκες (ή πιεσμένους από την ανεργία) που δέχονται να απαντήσουν! Το καλό είαι ότι δεν είναι όλες οι επιχειρήσεις έτσι (ακόμη)...

    By Blogger Heliotypon, at 8:42 AM  

  • @klearchos
    Τυχερός είσαι. Πιθανότατα δεν θα σου άρεσε αν κι αυτά που περιγράφω εδώ αφορούν ένα πολύ μικρό κομμάτι της αγοράς.

    @vatraxokoritso
    Δεν έχουν ελεύθερο χρόνο για να δουν ταινίες.

    @dust in the wind
    Εν ολίγοις περίμεναν να τους παραμυθιάσω

    @nassos
    Σε βρίσκω υπερβολικό

    @heliotypon
    Όχι απλά μασάμε αλλά έχουμε καταπιεί και το κουκούτσι

    By Blogger Alitovios, at 10:06 AM  

  • Η υγιέστατη (κατά την ταπεινή μου γνώμη) αντίδρασή σου, αποδεικνύει καλέ μου, αυτό που σου είπα & στο προηγούμενό σου post: πως είσαι αληθινός & μπράβο σου! Κι όπως πολύ σωστά παρατήρησες κι εσύ, όντως νομίζω θα θεωρούσαν καλύτερη απάντηση αυτή που θα έδινε ο πιό ...εξυπνάκιας! Έχω όμως μια απορία: ο τύπος με το εξαιρετικά ανεπτυγμένο επιχειρηματικό δαιμόνιο, άκουσε ποτέ τί ηλιθιότητες ρωτάνε οι δικοί του;;;
    Καλημέρα & Καλή Εβδομάδα!

    By Blogger ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ, at 10:51 AM  

  • @Ηλιαχτίδα
    Προφανώς και ξέρει τι ρωτάνε όπως και τα εγκρίνει. Έτσι είναι τα μεγαλοστελέχη στις μέρες μας, εντός μαλακίζονται κι εκτός το παίζουν προβληματισμένοι.

    By Blogger Alitovios, at 11:35 AM  

  • Μου θυμισες την συνεντευξη στον Γερμανο. Τελικα διαλεξαν τους πιο βαρετους τυπους.

    "Ερχεται ενας φιλος σου στο μαγαζι. Του μιλας στον ενικο η στον πλυθηντικο? Δειχνεις οτι τον γνωριζεις η οχι?"
    Εγω - "Ναι, τον χαιρεταω στον ενικο. Τον εξυπηρετω κανονικα."
    Βλακας - "Οχι, δεν του μιλαω στον ενικο ουτε δειχνω φιλικοτητα επειδη θα νιωσουν οι υπολοιποι πελατες ασχημα..."

    Προσλαβανε τον βλακα. :D

    By Blogger Nick, at 3:08 PM  

  • Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτό! Μπράβο γιατί βρήκα κάποιον επιτέλους, που όχι μόνο καταλαβαίνει το τι γίνεαι εκεί έξω, αλλά έχει κ το σθένος να το ομολογήσει χωρίς να φοβάται αν θα θεωρηθεί παράλογος. Έτσι έχει η κατάσταση κ σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να τη δεχτούμε μόνο κ μόνο επειδή μπαίνουν στη μέση "1 κάρο" ψυχολόγοι με ηλίθες κ άρρωστες ερωτήσεις! Δεν είμαστε παράλογοι, αυτοί είναι άρρωστοι! (Συγνώμη αν γίνομαι υπερβολικός, φταίει το νεαρόν της ηλικίας μου μάλλον)!

    By Blogger CrazyCow, at 5:12 PM  

  • το φαινόμενο που περιγράφεις θα γίνει πολύ πιο έντονο κ έντρομο μέσα στα επόμενα 20 χρόνια.υπάρχουν σχετικά μαθήματα στο management για stress κ τί ερωτήσεις θα πρέπει να κάνετε. ο τομέας αυτός (hrm) εξελίσσεται ραγδαία! όχι, δεν είναι πλάκα!

    By Blogger avissos, at 2:46 PM  

  • Τι να πω... τα έχω συναντήσει και εγώ. Βάζουν ένα σωρό μαλάκες και παίρνουν συνέντευξη από τον κόσμο. Και άν τους απαντήσεις ειλικρινά τα παίρνουν. Στην τελευταία συνέντευξη που με ρώτησαν γιατί άλλαξα κατεύθυνση σπουδών και προσπάθησαν να μου βάλουν την ταμπέλα της αναποφάσιστης τους ειπα: " Εγώ γουστάρω να ασχοληθώ με τα pc. Αν δεν με πιστέψετε εσείς, υπάρχουν και άλλες εταιρίες..." Τη δουλειά την πήρα πάντως...

    By Blogger Vivian, at 10:57 PM  

  • Μάγκες μόλις γύρισα απο ανακριτικό εεε συνέντευξη ήθελα να πώ.Ένα σωρό προσωπικές ερωτήσεις.Π.χ. πως συντηρείς τον εαυτό σου,'εχεις αδέλφια;(ψάχνω στα σκουπίδια ρε!)Τελικά απάντησα οι γονείς μου με συντηρούν,αφού άνεργος είμαι και είμαι σε πρόγραμμα ανέργων.Εν τω μεταξύ όσο είσαι ειλικρινής , τα παίρνουν κρανίο,όσο κράταγα το στόμα μου κλειστό , το καλύτερο παιδί.Ρώτησα κιόλας , τί σχέση έχουν αυτές οι ερωτήσεις και μου λένε , είσαι επιθετικός.Η άλλη έκανε την ψυχολόγα και προσπαθούσε να με ψαρώσει.Όσο δε ψάρωνα,τόσο πιο πολύ κήρυγμα και ύφος του στύλ μεγάλε εδώ κουμάντο εμείς,είμαστε πιό έμπειροι είμαστε τα μελλοντικά αφεντικά σου.Τέσπα,όσο απάνταγα με ειλικρίνεια πήγαινε κατά διαόλου.Οπότε λέω μαλάκα,θα στα σπάσουν,προσποιήσου ,προσποιήσου!! Και φίλε κάνω μία στροφή και βάζω μυαλό και σώμα στον αυτόματο πιλότο!Από εκεί που θέλανε να με διώξουν και κήρυγμα και μπούρου μπούρου είμαστε μεγάλη εταιρεία και πίπες,ξαφνικά εντάξει θα το σκεφτούμε και θα σας πάρουμε.Άσε που τώρα κάνουν και ψυχομετρικά τέστ ,κάτι σαν το κωλοβυθόμετρο της ψυχής ένα πράγμα.Αμερικανιές, μαλακισμένες μέθοδοι με φασιστική νοοτροπία.Ρε ά στο διάολο πιά.Δεν είναι να απορείς γιατί θέλουν μερικοί το δημόσιο.

    By Anonymous Anonymous, at 3:26 PM  

Post a Comment

<< Home