Είμαι μικρός και μαθαίνω τον κόσμο

Tuesday, December 12, 2006

Στον αστερισμό της καχυποψίας

Μου φαίνεται πως ο κόσμος έχει αρχίσει να αγριεύει πολύ. Σήμερα το πρωί ενώ πήγα να παρκάρω το αυτοκίνητο είδα πάνω στο πεζοδρόμιο ένα δερμάτινο χαρτοφύλακα. Υπέθεσα πως κάποιος τον είχε ξεχάσει εκεί, θα τον ακούμπησε στο πεζοδρόμιο για να μπει σε αυτοκίνητο και μετά θα τον ξέχασε. Την άραξα κάνα πεντάλεπτο εκεί να δω αν θα έρθει κανείς να τον πάρει. Τζίφος. Οπότε ήταν προφανές πως ο χαρτοφύλακας είχε μείνει ορφανός.

Ανοίγω το πορτ παγκάζ, τον βάζω μέσα, πετάγομαι σε μια δουλειά και μετά πάω σπίτι. Ανοίγω τον χαρτοφύλακα με την ελπίδα να βρω μέσα κάποιο στοιχείο του κατόχου. Δεν υπήρχε τίποτα. Υπήρχε όμως ένας φορητός υπολογιστής. Η πρώτη σκέψη που έκανα είναι για να μην τον ανοίξω και παραβιάσω την ιδιωτική ζωή του κατόχου να προσπαθήσω να βρω τον ιδιοκτήτη βάσει του σειριακού αριθμού του υπολογιστή.

Έτσι πήρα ένα τηλέφωνο στην εταιρία κατασκευής του φορητού και τους είπα το πρόβλημα. Σκέφτηκα πως ίσως κρατάνε αρχείο με τους σειριακούς αριθμούς των υπολογιστών που δίνουν σε κάθε κατάστημα και πως έτσι θα μπορούσα μέσω του αρχείου πωλήσεων του καταστήματος να βρω τελικά τον ιδιοκτήτη. Τζίφος κι εδώ.

Επομένως η μοναδική λύση που είχα ήταν να ανοίξω τον υπολογιστή. Μια και δύο πάω κατευθείαν στο email. Λέω κάτσε μπας κι έχει signature ο ιδιοκτήτης στα emails που στέλνει και βγάλω άκρη. Δεν είχε. Βρήκα όμως πως ο ιδιοκτήτης ήταν γυναίκα, Χριστίνα το όνομα της. Κάτσε λέω να δω πως συνδέεται στο Internet. Αν βρω τον πάροχο και τους πω το username αυτοί θα έχουν πρόσβαση στο αρχείο με τα προσωπικά στοιχεία και θα μπορούν να επικοινωνήσουν μαζί της για λογαριασμό μου. Αλλά κι εκεί τζίφος.

Οπότε έκανα κάτι άλλο. Αντέγραψα δέκα emails επιλέγοντας τυχαία διευθύνσεις από το address book της, κι έστειλα emails από τον δικό μου υπολογιστή όπου εξηγούσα πως είχα βρει το χαρτοφύλακα με το φορητό ξεχασμένο σε ένα πεζοδρόμιο και επειδή δεν είχα τρόπο να επικοινωνήσω με τον ιδιοκτήτη αν δεν τους έκανε κόπο να το έκαναν αυτοί για λογαριασμό μου. Έβαλα κι ένα τηλέφωνο από κάτω όπως και το όνομα μου.

Το πρώτο τηλεφώνημα που έσκασε ήταν από άντρα πράγμα που με παραξένεψε καθώς από ότι είχα καταλάβει ο ιδιοκτήτης του φορητού ήταν γυναίκα. Ήταν ο γκόμενος της ο οποίος μου ακούστηκε πολύ τσαμπουκαλεμένος στο τηλέφωνο. Μου άρχισε τα ποιος είσαι εσύ και που μένεις και που βρήκες τον υπολογιστή της κοπελιάς μου. Μαλάκας λέω είναι, μη δίνεις σημασία. Του έκλεισα το τηλέφωνο και ησύχασα.

Το δεύτερο τηλέφωνο τελικά ήταν από την ιδιοκτήτρια. Δώσαμε ραντεβού κοντά στο σπίτι μου για να βρεθούμε και να της το δώσω. Εμφανίστηκε παρέα με έναν άντρα. Μου είπε επιτηδευμένα τσαντισμένος πως είναι αυτός που του έκλεισα το τηλέφωνο στη μούρη. Τον αγνόησα. Μια πολύ γλυκιά κοπελίτσα με ένα πολύ μπούλη γκόμενο που απορώ που βρήκε το θάρρος να είναι τόσο τσαμπουκάς στο τηλέφωνο. Ήταν λίγο μαζεμένη. Της είπα πως λυπάμαι που άνοιξα τον υπολογιστή αλλά δεν είχα άλλο τρόπο να επικοινωνήσω μαζί της. Ο δικός της με κοίταζε μουτρωμένος όλη την ώρα.

Μου είπε ένα ψόφιο ευχαριστώ, πήρε τον χαρτοφύλακα κι έφυγε. Κι εγώ έμεινα να χαμογελάω με την καχυποψία που διακατέχει ορισμένους ανθρώπους. Δε βαριέσαι, κάνε το καλό λένε και ρίχτο στο γιαλό.

12 Comments:

  • Αν ήταν αυτός κανένας ζηλιαρόγατος σαν τον δικό μου, μην σου φαίνεται παράξενη αυτή η συμπεριφορά!

    By Blogger Debby, at 10:42 PM  

  • Επισης λενε "Finders keepers!" :D

    By Blogger Nick, at 12:12 AM  

  • Χαρά στο κουράγιο σου.. ειλικρινά δεν ξέρω αν θα ασχολούμουν τόσο. Όσο για το μπούλη, απλά έχει συναίσθηση της ανεπάρκειας του και ξέρει πως μόνο με τσαμπουκαλίκι μπορεί να την κρατήσει δίπλα του. Κάποιος με λιγότερους ηθικούς ενδοιασμούς από σένα ίσως εκμεταλλευόταν αυτή την ευκαιρία... και δεν εννοώ οικονομικά...

    By Blogger Dust in the wind, at 4:26 AM  

  • Γενικά οι άνθρωποι είναι πολύ αρπαγμένοι νομίζω. Με το ζωνάρι λυμένο, συνέχεια. Έτοιμοι για τσαμπουκάδες.
    Κι αυτό είναι ακόμα πιο απογητευτικό όταν εσύ προσπαθείς να βοηθήσεις, αλλά δεν το βλέπουν.

    By Blogger ladybug, at 10:36 AM  

  • Γενικά οι άνθρωποι είναι πολύ αρπαγμένοι νομίζω. Με το ζωνάρι λυμένο, συνέχεια. Έτοιμοι για τσαμπουκάδες.
    Κι αυτό είναι ακόμα πιο απογητευτικό όταν εσύ προσπαθείς να βοηθήσεις, αλλά δεν το βλέπουν.

    By Blogger ladybug, at 10:39 AM  

  • "Κάνε το καλό & ρίξ΄το στο γιαλό": Έτσι ακριβώς καλέ μου! Χαίρομαι που δεν το μετανιώνεις. Ελάχιστοι στη θέση σου θα είχαν την ανθρωπιά & την τιμιότητα να κάνουν το ίδιο, εσένα σου την είπε κι από πάνω ο στενόμυαλος (για να μην πω τίποτα χειρότερο) ο τύπος κι εσύ ΜΠΡΑΒΟ σου που παρόλ΄αυτά δεν το μετανιώνεις! Να είσαι καλά να μας δίνεις τέτοια σπάνια δείγματα ηθικής!!!
    Εγώ βέβαια θα σχολιάσω & τη στάση της "γλυκιάς κοπελίτσας": γιατί εμένα μου φαίνεται σα να είναι απούσα από την ίδια της τη ζωή; Ποιά διαφορά νομίζεις έχει η στάση του υποτιθέμενου συντρόφου της από τη στάση ενός νταβατζή;;; Κι αυτή η ανεγκέφαλη το ανέχεται! Μα αν την ελέγχει σήμερα έτσι, αργότερα αναρωτιέμαι, πώς θα της συμπεριφέρεται;... Κι αυτή ούτε καν τον έβαλε στη θέση του! Πόσο μυαλό μπορεί να έχει μια τέτοια κοπέλα;
    Χαζές γυναίκες, καλά παθαίνουν! Μην αναφερθώ & στον μπούλη! Που ακριβώς γι΄αυτό τό έπαιξε τσαμπουκάς στο τηλέφωνο, για να το παίξει σ΄αυτήν που αποδέχεται να είναι τόσο θύμα, κάποιος...
    Ξανά ΜΠΡΑΒΟ σου πάντως εσένα "αλητάκι"!!!
    (Έτσι βρε είναι οι αλητόβιοι;;;)

    By Blogger ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ, at 2:28 PM  

  • @debby
    Η ζήλια γενικά είναι μια ιστορία που αδυνατώ να κατανοήσω

    @nick
    Not in my book mate

    @dust in the wind
    Πως να την εκμεταλλευθώ δηλαδή; Ερωτικά; Μου φαίνεται too much

    @ladybug
    Αυτή ακριβώς την απογοήτευση ένοιωσα. Αλλά όπως είπα, δεν γαμιέται, δεν θα αλλάξω και τον κόσμο.

    @ηλιαχτίδα
    Η κοπελίτσα μικρή είναι, εύχομαι όταν μεγαλώσει να προλάβει να αλλάξει μυαλά. Όσο για την ηθική μου δεν είμαι και η μητέρα Τερέζα.

    By Blogger Alitovios, at 3:42 PM  

  • Να είσαι εσύ άνθρωπος όπως είσαι και πολύ καλά κάνεις, και ας σε παρεξηγούνε. Χέστηκες, στο κάτω κάτω τα έχεις καλά με τη συνείδησή σου, και αν το πάρουμε αλλιώς, ό,τι κάνεις βρίσκεις σε αυτή τη ζωή:)

    By Blogger Flareman, at 4:40 PM  

  • ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ!!!! μα τι μαλάκες!! έπρεπε τουλάχιστον να σου έχουν πάρει ένα δωράκι, να σε κεράσουν ένα καφέ, να κάνουν κάτι για αν σε ευχαριστήσουν!
    άκου ρε εκεί, να πάρεις για να επιστρέψεις ολόκληρο υπολογιστή και να στη λένε και απο πάνω!

    By Blogger gelial, at 2:16 PM  

  • Εντάξει η ιστορία είναι απλά για γέλια! Και μάλιστα πολλά! Πάντως, η έλλειψη του "ευχαριστώ" παίζει να προήλθε κι από την αμηχανία της κοπελίτσας λόγω της παρουσίας του μπούλη. Τι να κάνει και το "δουλικό"! Ελεος..

    Δε γαμιέται που λες κι εσύ...

    Υ.Γ. Το γέλιο το ίδιο, όμως, θα είναι να μας διαβάζει είτε η κοπέλα είτε Ο ΜΠΟΥΛΗΣ!!!! Εκεί απλά κλαίμε από τα γέλια! LOL!

    By Blogger Giwrgos, at 1:28 AM  

  • @flareman
    Έτσι ακριβώς φίλε μου

    @gelial
    Όντως δεν είμαστε καλά

    @giwrgos
    ΟΚ το καταλαβαίνω πως ο μπούλης είναι λίγο δεσποτικός αλλά ένα ευχαριστώ δεν σημαίνει θα σου κάτσω κιόλας.

    By Blogger Alitovios, at 11:26 AM  

  • Ο μπούλης ήτανε ανασφαλής, η γκόμενα καλά να πάθει που έχει βάλει στο κεφάλι της έναν δεσποτικό ζηλιάρη νταλγκά, εσύ ήσουν κύριος. Εντυπωσιάστηκα από τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκες την υπόθεση. Πολλοί θα είχαν απαντήσει στην πρόκληση.

    By Blogger τουκιθεμπλομ, at 8:10 PM  

Post a Comment

<< Home